سپس به استضعاف اقتصادى ، تا قدرت و توانى براى آنها باقى نماند ، تا فكر قيام و گرفتن زمام حكومت را در دست و در مغز خود نپرورانند . در قرآن مجيد در پنج مورد سخن از « مستضعفين » به ميان آمده كه عموما سخن از مؤمنانى مىگويد كه تحت فشار جباران قرار داشتند . در يك جا مؤمنان را دعوت به مبارزه و جهاد در راه خدا و مستضعفين با ايمان كرده مىگويد : « چرا در راه خدا ، و در راه مردان و زنان و كودكانى كه تضعيف شده‌اند پيكار نمىكنيد ؟ همان افراد ستمديده اى كه مىگويند : خدايا ! ما را از اين شهر ( مكه ) كه اهلش ستمگرند بيرون بر ، و براى ما از طرف خودت سرپرستى قرار ده ، و براى ما از سوى خودت ياورى تعيين فرما » ( نساء - 75 ) . تنها در يك مورد سخن از كسانى به ميان مىآورد كه ظالمند و همكارى با كافران دارند و ادعاى مستضعف بودن مىكنند و قرآن ادعاى آنها را نفى كرده ، مىگويد : « شما مىتوانستيد با هجرت كردن از منطقه كفر و فساد از چنگال آنها رهايى يابيد ، اما چون چنين نكرديد جايگاه شما دوزخ است » ( مضمون آيه 97 - نساء ) . ولى به هر حال قرآن همه جا به حمايت از مستضعفان برخاسته و از آنها به نيكى ياد كرده است و آنها را مؤمنان تحت فشار مىشمارد ، مؤمنانى مجاهد و تلاشگر كه مشمول لطف خدا هستند . 3 - روش عمومى مستكبران تاريخ نه تنها فرعون بود كه براى اسارت بنى اسرائيل مردان آنها را مىكشت ، و زنانشان را براى خدمتكارى زنده نگه مىداشت ، كه در طول تاريخ همه جباران چنين بودند و با هر وسيله نيروهاى فعال را از كار مىانداختند . آنجا كه نمىتوانستند مردان را بكشند مردانگى را مىكشتند ، و با پخش